Indonesische literatuur in Frankfurt: de Duitse inhaalslag

Overmorgen begint de Frankfurter Buchmesse, het belangrijkste boekenevenement in Europa en misschien wel in de hele wereld. Duizenden boekhandelaren, schrijvers, uitgevers, journalisten en andere belanghebbenden komen er bijeen en kijken naar nieuwe trends, proberen deals te sluiten voor nieuwe vertalingen en zoeken naar afzetmarkten.
Dit jaar is Indonesië speciale gast (‘Ehrengast’) en dat betekent dat er tentoonstellings-ruimten en programma’s zijn waarin het land zich kan presenteren
Onder aanvoering van schrijver, journalist en intellectueel Goenawan Mohamad is een comité druk bezig geweest met de voorbereidingen voor de Indonesische deelname. Hoewel het een unieke kans is om de Indonesische literatuur op een wereldpodium te presenteren, heeft het nog de nodige inspanningen gekost om uiteindelijk een keur van schrijvers te presenteren en titels vertaald te krijgen (http://islandsofimagination.id/).
Sommige van de schrijvers zijn nu in aanloop van Frankfurt al bezig met een Europese toernee. Laksmi Pamuntjak en Leila Chudori schreven met Amba en Pulang beiden bestsellers die inmiddels al in verschillende talen zijn vertaald.
Bijzonder, omdat het verhalen zijn die zich afspelen tegen de achtergrond van de machtsovername van generaal Soeharto na de mislukte coup van 1965 die vele honderdduizenden Indonesiërs (sommige schattingen spreken van een miljoen slachtoffers) het leven kostte. Bijzonder ook omdat beiden er in zijn geslaagd om een breed Indonesisch publiek te bereiken dat decennialang was opgevoed met de gedachte dat hard optreden tegen communisten het land van de ondergang had gered.
Het is een bewijs dat literatuur er soms wel degelijk toe kan doen.
Gelukkig voor Nederland, zijn beide boeken recent ook in het Nederlands verschenen. Op het Read My World Festival in Amsterdam presenteerde Xander Uitgevers ‘Amba. of de kleur van rood’ terwijl ‘Naar huis’ bij uitgeverij de Geus uitkwam.
Wie de berichten uit Duitsland volgt, ziet een Duits publiek dat – misschien niet gehinderd door (post-)koloniale nostalgie – uiterst belangstellend is voor de actuele stemmen uit Indonesië. Daar vindt een duidelijke inhaalslag plaats waar het gaat om de kennis van de Indonesische literatuur.
Dat roept direct de vraag op hoe het daarmee staat in Nederland. Waar hier vaak gewezen wordt op de oude banden tussen beide landen, heeft het er soms de schijn van dat het zicht op het huidige Indonesië daar soms ook wel door vertroebeld wordt. Misschien tijd om een nieuwe bril op te zetten en bijvoorbeeld op het jaarlijkse Tong Tong Festival ook eens te luisteren naar de lezingen over het moderne Indonesië en de Indonesische schrijvers die het festival uitnodigt… En Indonesisch leren om niet alleen van Engelstalige media afhankelijk te zijn.
Tot slot, een voortdurend aandachtspunt is het feit dat het lijkt alsof Indonesië op het gebied van literatuur en kunst ophoudt bij Makassar, terwijl er zowel op de Molukken als in Papua interessante ontwikkelingen aan de gang zijn.

 

IMG_4770-300x223

Naar-huis-Leila-S.-Chudori

Geplaatst in Geen categorie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

© 2014 MANU2U: Disclaimer. Developed by Gieze Webdesign