Bij het afscheid van tante Coos Ayal

 

Haar naam staat samen met die van 16 anderen op een versleten Nederlandse vlag die te zien is in de tentoonstelling ‘Het verhaal van Indië’ in museum Bronbeek in Arnhem.

kokk2
Het is de vlag die een groep van  62 militairen, ambtenaren en een enkele burger met zich mee had gedragen in een dertig maanden durende tocht door de Vogelkop van Nieuw-Guinea die begon na de Japanse inval in 1942. Costavina – Coos – Ayal, toen zestien jaar oud, was de enige vrouw in de groep. De tocht ging gepaard met veel ontberingen die voortdurend slachtoffers eisten.

17  overlevenden werden uiteindelijk door geallieerde troepen opgepikt en via het al bevrijdde Hollandia naar Australië overgebracht.MHM01_F997817_U
Daar werd ze verpleegster in het Vrouwenkorps van het KNIL met de rang van korporaal.

In 1946 kreeg ze het Kruis van Verdienste namens koningin Wilhelmina die de vlag met daarop de namen van de overlevenden aangeboden had gekregen. Later zouden nog andere onderscheidingen volgen.

 

Dat deze bijzondere vrouw op deze Goede Vrijdag met militaire eer in de Laurenskerk in Rotterdam herdacht werd, ligt natuurlijk voor de hand. Dat het een waardige bijeenkomst, maar geen stijve bedoening werd, kwam door tante Coos zelf. Uit de verhalen van kinderen, kleinkinderen en veteranen werd het beeld bevestigd van een sterke warme persoonlijkheid die soms nog wel werd geplaagd door de demonen uit de oorlogstijd, maar die zich er niet onder had laten krijgen. Haar huis stond voor iedereen open en er was altijd wel wat te eten.

Die warmte heb ik ook zelf mogen ervaren wanneer ik haar ontmoette. Altijd een glimlach, soms alleen een kort knikje, maar tante Coos was er, zo lang ze dat kon, altijd bij. In de film ‘littekens van de geschiedenis’van het Moluks Historisch Museum vertelden zij en oom Piet de Kock – nu nog de enige overlevende van de groep uit de Vogelkop – hoe ze die maanden hadden overleefd. Dat maakte op op iedereen diepe indruk. Tante Coos heeft haar verhaal vele malen verteld omdat ze het belang van het overdragen van ervaringen onderkende.Maar ze leefde niet in het verleden. Vandaag hoorden we in de kerk een van haar levenslessen: ‘schouders naar achter en rechtop lopen!’ Dat doen we dan ook, mede ter ere van haar. Selamat jalan tante Coos!

Deel via Social MediaTweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Google+
Google+
Share on Facebook
Facebook
Geplaatst in Geen categorie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

© 2014 MANU2U: Disclaimer. Developed by Gieze Webdesign